Polish Danish English German Spanish

Technologie

Stusujemy różnorodne technologie w zależności od rodzaju powierzchni na których pracujemy
 

Przygotowanie powierzchni - Metale nieferromagnetyczne

Spis treści
Przygotowanie powierzchni
Czyszczenie narzędziami
Obróbka
Czyszczenie wodą
Metale nieferromagnetyczne
Wszystkie strony

Metale nieferromagnetyczne

Aluminium

Powierzchnia powinna być czysta, sucha, odtłuszczona (patrz odtłuszczanie stali). Produkty korozji należy usunąć stosując delikatne szlifowanie. Przed nałożeniem powłoki właściwej należy nałożyć jedną cienką warstewkę gruntu reaktywnego, aby uzyskać przyczepność następnej powłoki. Kolor takiej warstwy zmienia się z jasnożółtego na zielony (lub brązowy). Jeśli nie obserwuje się takiej zmiany (reakcji) przyczepność będzie niewystarczająca. Taka powłoka powinna być zeskrobana, zmyta stosownym do podłoża aluminiowego roztworem i ponownie pokryta gruntem reaktywnym.

Stal ocynkowana elektrolitycznie lub zanurzeniowo

Powierzchnia powinna być czysta, sucha, odtłuszczona (patrz odtłuszczanie stali). Odtłuszczenie powierzchni ocynkowanej wymaga pewnych nakładów, aby uzyskać czystą powierzchnię. Wszystkie produkty korozji cynku (białe sole) muszą być zmyte wodą pod ciśnieniem lub zmyte wodą z użyciem szczotek. Stosując preferowaną metodę przygotowania powierzchni - omiecenie ścierniwem - nadal wskazane jest zmycie czystą wodą rozpuszczalnych soli cynku. Wiele farb na spoiwie niezmydlającym może być nakładana bezpośrednio na tak przygotowane podłoże.

Jeśli omiecenie ścierniwem nie jest możliwe, konieczne jest nałożenie gruntu reaktywnego w celu spasywowania powierzchni i uzyskania właściwej przyczepności kolejnej powłoki. Bliższe informacje o farbach, które mogą być nakładane na podłoże omiecione ścierniwem lub pokryte gruntem reaktywnym można uzyskać w International Protective Coatings.

Jeśli powłoka metalowa została spasywowana w procesie cynkownia, powinna być poddana procesowi starzenia (ekspozycja zewnętrzna) przez kilka miesięcy lub zszorstkowana przed nałożeniem powłoki. Zasadniczo wytrawienie takiego niewysezonowanego podłoża nie przynosi oczekiwanych efektów.

Inne metale nieferromagnetyczne

Powierzchnia powinna być czysta, sucha, odtłuszczona (patrz odtłuszczanie stali). Wszystkie produkty korozji powinny być usunięte przez lekkie zeszlifowanie i zmycie wodą. Czysta powierzchnia powinna być zszorstkowana lub lekko omieciona ścierniwem niemetalowym z zastosowaniem niskiego ciśnienia powietrza, a następnie pokryta gruntem reaktywnym przed nałożeniem właściwej powłoki. Podłoże ołowiane jeśli zostało starannie zszorstkowane, można nie pokrywać gruntem reaktywnym.

Podłożone betonowe

Powierzchnia powinna być czysta, sucha, wolna od zatłuszczeń i innych zanieczyszczeń, takich jak smary szalunkowe, związki utwardzające beton, które mogłyby mieć wpływ na przyczepność powłoki malarskiej. Wilgotność podłoża betonowego powinna być niższa niż 6% (mierząc przyrządem Protimeter Surveymaster lub podobnym). Praktyczna wskazówka: jeśli beton był sezonowany krócej niż 29 dni w umiarkowanym klimacie, jest mało prawdopodobne, że jest wyschnięty wystarczająco.

Uwaga: malowanie podłoża niewystarczająco wyschniętego powoduje pęcherzenie i łuszczenie powłoki malarskiej, a przyczyną jest uwalniająca się zamknięta wilgoć.

Mleczko wapienne i nieprzyczepny pył tworzący się na nowej powierzchni betonowej musi być usunięty. Gdy malowane jest podłoże betonowe, należy również uwzględnić jego zasadowy odczyn oraz porowatość. Najkorzystniejsze jest omiecenie ścierniwem. Szczotki metalowe również umożliwiają właściwe przygotowanie podłoża, choć wymagają większych nakładów. Zamiennie można wytrawiać podłoże, które następnie musi być starannie zmyte wodą i wysuszone. Wszelkie spękania podłoża przed malowaniem powinny być wycięte i wypełnione stosownym wypełnieniem (skonsultować z International Protective Coatings).

Podłogi betonowe

Przygotowanie podłóg betonowych osiąga się przez obróbkę strumieniowo-ścierną, frezowanie, szlifowanie lub metodami ręcznymi. Wybór zależy od stanu powierzchni, wielkości powierzchni podłogi, dostępu do urządzeń oraz rodzaju nakładanej powłoki:

  1. Obróbka strumieniowo-ścierna. Beton powinien być obrobiony urządzeniami z odzyskiem ścierniwa;
  2. Frezowanie. Frezarki to urządzenia z szybkoobrotowymi twardymi tarczami, które usuwają starą powłokę i szorstkują podłoże betonowe. Stosowane są do powierzchni mniejszej niż 250 m² do większej powierzchni używa się obróbki strumieniowo-ściernej;
  3. Szlifowanie. Podłoga powinna być starannie przygotowana z użyciem szlifierek mechanicznych w celu usunięcia mleczka cementowego, miału i innych zanieczyszczeń.

Proces przygotowania podłoża, niezależnie od zastosowanej metody, powinien kończyć się dokładnym odpyleniem podciśnieniowym w celu usunięcia pozostałego kurzu.